Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Była sobota, 21 marca. Czyli ponad tydzień temu. Już byliśmy nieźle przerażeni informacjami o koronawirusie. To był numer jeden tematów w większości domach. Ludzie ze Stowarzyszenia "Warszawski Hackerspace” też o tym rozmawiali. Na co dzień w tej grupie, liczącej ponad 100 członków - entuzjastów informatyków - rozprawia się raczej o bezpieczeństwie komputerowym i programowaniu. Pracują jako informatycy w wielu warszawskich firmach.

Koronawirus. Sto przyłbic to za mało

- Ktoś tamtego dnia rzucił luźny pomysł, abyśmy wykorzystali nasz ploter laserowy do wycinania przyłbic według otwartego projektu stworzonego przez członków Centrum Kulturalnego tuBAZA w Gdyni - wspomina Remigiusz Marcinkiewicz, prezes stowarzyszenia.

Ploter laserowy, to jak czytam w sieci,  maszyna wykorzystywana przy cięciu i grawerowaniu sztucznych tworzyw, gumy, skóry, drewna, papieru. Dzięki temu urządzeniu można wyprodukować około stu przyłbic dziennie.

Jeden z członków stowarzyszenia jest akurat na praktykach na SOR. - Uświadomił nas, jak dramatyczna staje się sytuacja w szpitalach i z jakimi brakami sprzętu ochronnego już teraz mają do czynienia ratownicy, lekarze i pielęgniarki - relacjonuje Marcinkiewicz.

Ludzie ze stowarzyszenia zaczęli też zbierać informacje o potrzebach warszawskich szpitali. - W poniedziałek już wiedzieliśmy, że potrzeby są ogromne, a do zaspokojenia ich potrzeba tysięcy sztuk w krótkim czasie, nie setek, które bylibyśmy w stanie wyprodukować przy użyciu lasera - słyszę.

Gilotyny poszły w ruch

Członkowie stowarzyszenia skupili się na szukaniu lepszej technologii. Przyłbice, które udało się do tego czasu wyprodukować, poszły do pracowników kilku szpitali, aby mogli je przetestować i przekazać ewentualne uwagi.

- Na szczęście nie musieliśmy szukać długo. Pomieszczenia, w których działa Hackerspace, wynajmujemy od Poligraficznej Spółdzielni Pracy "Zjednoczenie" zajmującej się produkcją opakowań z tektury - czyli płaskich przedmiotów wycinanych z cienkiego materiału, w dużych ilościach i niewielkim kosztem. Z powodu epidemii spółdzielnia wysłała wszystkich swoich pracowników do domów, ale zostały maszyny. Pozwolenie na użycie ich uzyskaliśmy natychmiast, a kolejne parę dni zajęło nam opracowanie procesu produkcyjnego i logistyki, zebranie zespołu i przeszkolenie operatorów maszyn. W tym czasie zbieraliśmy też zamówienia od szpitali, przede wszystkim w Warszawie i okolicach - opowiada Marcinkiewicz.

Do dyspozycji mają przemysłowe urządzenia takie jak gilotyny czy sztancarkę.

Tak produkowane przyłbice trafiły już do Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego na Banacha, Warszawskiego Pogotowia Ratunkowego i na SOR-y Szpitala Wolskiego i Szpitala Bielańskiego.

Od szpitali pieniędzy nie chcą, ale potrzebują wsparcia

Zespół teraz liczy kilkanaście osób. Zajmują się produkcją, logistyką, komunikacją i koordynacją działań. Dziennie produkują prawie tysiąc przyłbic. - Całą produkcję przekazujemy za darmo, nawet w sytuacji gdy szpital jest gotów zapłacić. Uważamy, że to nie jest czas na robienie biznesu i liczenie pieniędzy. Koszt akcji jest w tym momencie pokrywany z budżetu stowarzyszenia i prywatnych środków jego członków, a zespół projektowy składa się wyłącznie z wolontariuszy. Liczymy na to, że kolejne dostawy materiałów oraz dotychczas poniesione koszty zostaną sfinansowane przez darczyńców. Jeśli zostaniemy z nadwyżką, przeznaczymy ją na realizację celów statutowych stowarzyszenia - słyszę w stowarzyszeniu.

Co potrzeba

Do sprawniejszej produkcji przyłbic brakuje m.in. większego plotera laserowego, który pozwoliłby produkować zamienniki szyb do profesjonalnych przyłbic stosowanych przez ratowników medycznych, za duże na ploter, którym dysponuje teraz stowarzyszenie.

Koszt zakupu plotera laserowego CO2 130W 1390 to ok. 17 800 zł. 

Materiałem do produkcji jest folia PET 0.5 mm. Obecnie ten materiał jest trudny do pozyskania. Potrzebne jest wsparcie w dostarczaniu materiału. Minimalne zamówienie to 1 tona w cenie ok. 5820 zł. Szacuje się, że taka ilość materiału może wystarczyć na ok. 11 tysięcy przyłbic ochronnych, a wydajność produkcji w zależności od liczby wolontariuszy to ok. 2 do 5 tysięcy dziennie wyciętych elementów.

Jeśli chcielibyście Państwo wspomóc stowarzyszenie, wszelkie informacje znajdziecie na stronie internetowej: https://wiki.hackerspace.pl/projects:covid-19

Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu

Wypróbuj prenumeratę cyfrową Wyborczej

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych,
lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej.